Wprowadzenie relikwii do parafii to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu każdej wspólnoty katolickiej, stanowiące głęboki akt wiary i fizyczny pomost między wiernymi a świętym orędownikiem. Nie jest to jedynie uroczystość o charakterze symbolicznym czy historycznym, ale przede wszystkim moment sprowadzenia do świątyni żywego znaku obecności patrona, który od tej pory ma na co dzień towarzyszyć mieszkańcom w ich codziennych troskach i modlitwach. Obecność relikwii, zwłaszcza tak bliskiego Polakom papieża, to dla lokalnego kościoła ogromne wyróżnienie oraz duchowy impuls, który ma za zadanie umacniać wiarę, jednoczyć rodziny i inspirować do życia opartego na wartościach chrześcijańskich.
Tym razem to wyjątkowe wyróżnienie stało się udziałem parafii pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Szczebrzeszynie, która jest jedną z najstarszych i najbardziej urokliwych wspólnot na Zamojszczyźnie, silnie wpisaną w krajobraz kulturowy i historyczny Roztocza. To właśnie tutaj, w murach zabytkowej świątyni pamiętającej wieki burzliwej historii, zorganizowano pełną podniosłości uroczystość, która na zawsze zapisze się w pamięci mieszkańców.
- Podczas uroczystej Mszy Świętej wspólnie dziękowaliśmy Bogu za dar życia i świętości Papieża Polaka, który uczył nas odwagi wiary, miłości i bezgranicznego zaufania Maryi. Był to czas modlitwy, wdzięczności i duchowej bliskości z naszym wielkim Rodakiem. To niezwykłe wydarzenie na zawsze zapisze się w historii naszej wspólnoty parafialnej. Niech obecność relikwii św. Jana Pawła II umacnia naszą wiarę, jednoczy rodziny i przypomina nam jego ponadczasowe słowa: „Nie lękajcie się! Otwórzcie drzwi Chrystusowi!” - przekazuje parafia ze Szczebrzeszyna.
Aktu wprowadzenia dokonał arcybiskup Mieczysław Mokrzycki, człowiek, który przez wiele lat trwał u boku Ojca Świętego jako jego osobisty sekretarz, co pozwoliło zgromadzonym jeszcze mocniej poczuć autentycznego ducha papieskiego pontyfikatu.
Parafia pw.św. Katarzyny Alensandryjskiej w Szczebrzeszynie to jedno z najbardziej fascynujących i pełnych historycznych zwrotów akcji miejsc na całym Roztoczu. Choć duszpasterstwo w tym miejscu ma korzenie sięgające aż XIV wieku, kiedy to pierwsi franciszkanie pojawili się tu z fundacji Dymitra z Goraja, to sama współczesna parafia rzymskokatolicka została oficjalnie erygowana stosunkowo niedawno,bo 20 czerwca 2007 roku. Sercem parafii jest monumentalny, trójnawowy kościół wzniesiony w latach 1620–1638 z potężnej fundacji Tomasza Zamoyskiego i jego żony Katarzyny z Ostrogskich. Architektura świątyni stanowi podręcznikowy, zachwycający przykład renesansu lubelskiego, z przepięknymi geometryczno-roślinnymi sztukateriami autorstwa wybitnego architekta Jana Wolffa, które gęsto pokrywają tamtejsze sklepienia.
Świątynia na przestrzeni wieków niemal bezustannie zmieniała swoje przeznaczenie i gospodarzy. Po tym, jak w XVIII wieku Franciszkanie musieli opuścić klasztor, austriackie i carskie władze urządziły w nim koszary wojskowe, a później szpital prowadzony przez bonifratrów i siostry szarytki. Największa metamorfoza nadeszła w 1883 roku, kiedy zaborcy rosyjscy całkowicie odebrali kościół katolikom, usuwając część wyposażenia i zamieniając go w prawosławną cerkiew, w której osiedliły się mniszki. Świątynia wróciła w ręce katolików w 1917 roku, by podczas II wojny światowej znowu zostać na kilka lat przekazaną przez hitlerowców wyznawcom prawosławia. Dopiero po wyzwoleniu w 1944 roku na stałe powróciła do rzymskokatolickiego kultu, służąc przez lata jako popularny kościół szkolny, który lokalni mieszkańcy do dziś zwyczajowo nazywają „Klasztorem”. Prawdziwym unikatem historycznym jest również fakt, że to właśnie w tych murach w 1672 roku zawiązano słynną „konfederację szczebrzeszyńską” w obronie ówczesnego króla. Dziś wchodząc do kościoła, o tej wielokulturowej i magnackiej przeszłości przypomina m.in. zabytkowy ołtarz z obrazem Matki Boskiej Bonifraterskiej oraz renesansowy portal wejściowy, na którym dumnie wyryto herby rodowe dawnych fundatorów – „Jelitopo” Zamoyskich oraz „Leliwę” Ostrogskich
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.