W Grabowcu będzie ta tablica. Niektórzy jej nie chcą

Tablice przygotowywane są centralnie, z inicjatywy Urzędu Marszałkowskiego Województwa Lubelskiego, i trafiają do gmin oraz miast, w których przed wojną istniały znaczące społeczności żydowskie lub gdzie doszło do egzekucji i deportacji. Mają one charakter uniwersalny, wykonane są z trwałych materiałów i zawierają krótki opis losów lokalnych Żydów. Samorządy otrzymują je nieodpłatnie, a ich rolą jest wskazanie miejsca ekspozycji, najczęściej w przestrzeni publicznej, na budynkach urzędów, instytucji kultury lub innych ważnych obiektach.

Projekt od początku budził różne reakcje na poziomie lokalnym. W części miejscowości tablice zostały przyjęte i uroczyście odsłonięte, stając się elementem lokalnej polityki pamięci i edukacji historycznej. W innych przypadkach pojawiały się wahania, opóźnienia lub odmowy ich umieszczenia, motywowane względami politycznymi, obawami przed reakcją mieszkańców albo sporami o formę i miejsce upamiętnienia. Pokazało to, że kwestia pamięci o żydowskich mieszkańcach regionu wciąż bywa tematem trudnym i niejednoznacznym. 

Teraz marszałek Jarosław Stawiarski wręczył pamiątkowe tablice przedstawicielom pięciu kolejnych gmin, wśród których jest także gmina Grabowiec. Bartosz Popek, wójt gminy Grabowiec osobiście odebrał symbol pamięci o dawnych mieszkańcach regionu.

Uroczystość stała się okazją do przypomnienia bogatej, sięgającej XVI wieku historii Żydów w Grabowcu, którzy przed II wojną światową posiadali tam własną synagogę, dom modlitwy oraz dwa cmentarze. Przekazana na ręce wójta tablica ma przywracać pamięć o tej społeczności, która została niemal całkowicie zgładzona przez niemieckich okupantów po likwidacji miejscowego getta w 1942 roku i wywózce do obozu zagłady w Sobiborze.

Do tej pory, na Lubelszczyźnie odsłonięto już ponad 60 tablic. Docelowo ma ich być dwa razy tyle.