Puszczyk uralski to jeden z najrzadszych i najbardziej imponujących ptaków drapieżnych występujących w Polsce, objęty w naszym kraju ścisłą ochroną gatunkową. Pod względem rozmiarów ustępuje w Europie jedynie puchaczowi, a jego rozpiętość skrzydeł potrafi dochodzić do ponad stu dwudziestu centymetrów. Mimo potężnej sylwetki i długiego ogona jest to ptak niezwykle skryty, prowadzący nocny tryb życia, przez co nawet doświadczeni wędrowcy rzadko mają okazję zobaczyć go w naturze. W Polsce jego populację szacuje się na około półtora tysiąca par lęgowych, które koncentrują się głównie w południowo-wschodniej części kraju – przede wszystkim w Karpatach, Puszczy Sandomierskiej oraz właśnie na Roztoczu. W naszych lasach pełni rolę kluczowego drapieżnika, regulując populację drobnych gryzoni leśnych i wybierając na swoje siedliska stare, gęste drzewostany bukowe oraz jodłowe, gdzie zakłada gniazda w obszernych dziuplach lub na złamanych pniach.
Przedstawicielka tego cennego gatunku potrzebowała pilnej pomocy w Płazowie koło Narola. Młoda samica puszczyka uralskiego doznała poważnego urazu. Miała złamane skrzydło, co w warunkach naturalnych oznacza dla takiego drapieżnika niemal pewny wyrok śmierci z głodu lub z rąk innych zwierząt. Na szczęście jej los nie pozostał obojętny. Do działania natychmiast ruszyli członkowie Zamojskiego Towarzystwa Przyrodniczego (Krzysztof Monastyrski i Piotr Chmielewski), którzy połączyli siły z lokalnymi harcerzami z 37 Drużyny Starszoharcerskiej „Leśne Sowy” z Oleszyc. Wspólna operacja w terenie wymagała sprawnej koordynacji, spokoju i ogromnej ostrożności, by nie pogłębić kontuzji przestraszonego ptaka. Samicę udało się bezpiecznie odłowić, a następnie przekazać pod fachową opiekę zespołu Ośrodka Rehabilitacji Dzikich Zwierząt „Puchacz” w Brzyskach, gdzie specjaliści walczą o jej powrót do pełnej sprawności.
Zamojskie Towarzystwo Przyrodnicze, znane szerzej pod skrótem ZamToP, działa nieprzerwanie od października 2005 roku. Jest to organizacja pozarządowa skupiająca przede wszystkim naukowców, biologów, leśników, ornitologów oraz doświadczonych pasjonatów przyrody, którzy swoją wiedzę wykorzystują w praktyce. Głównym celem towarzystwa jest czynna ochrona przyrody oraz zachowanie unikalnej bioróżnorodności Zamojszczyzny, Roztocza i Kotliny Sandomierskiej. Członkowie ZamToPu na co dzień prowadzą zaawansowany monitoring rzadkich i zagrożonych gatunków zwierząt oraz roślin, realizują projekty ochrony siedlisk, budują i wieszają budki lęgowe, a także angażują się w edukację ekologiczną mieszkańców regionu, udowadniając, że skuteczna ochrona natury nie uznaje administracyjnych granic.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.