Minister przyjedzie, obieca w Zamościu i sobie pojedzie?

Sytuacja Pałacu Zamoyskich jest dramatyczna i nie ma w tym stwierdzeniu ani krzty przesady. Ten fundament polskiej historii, serce idealnego miasta UNESCO i dawna rezydencja potężnego rodu, na naszych oczach zamienia się w ruinę. Od lat mury, które powinny być perłą w koronie polskiej turystyki, kruszeją, a wnętrza straszą pustką i wilgocią. Scenariusz od dekad jest ten sam: do Zamościa przyjeżdżają kolejne delegacje, ministrowie przecinają wstęgi, poklepują lokalnych włodarzy po plecach i składają obietnice, które rozwiewają się zaraz po przekroczeniu rogatek miasta.

Dziś pałac nie jest wizytówką, lecz wyrzutem sumienia. Od 2023 roku, po wyprowadzce sądu i liceum, obiekt niszczeje w zastraszającym tempie. Szacowany koszt ratowania zabytku to blisko 200 milionów złotych, czyli kwota, której budżet Zamościa absolutnie nie udźwignie bez potężnego zastrzyku z Warszawy.

W piątek (10 kwietnia) w Sali Kolumnowej pałacu odbędzie się konferencja pod podniosłym hasłem: „Pałac Zamoyskich w Zamościu – dziedzictwo Rzeczypospolitej, wspólne zobowiązanie”. W programie - tradycyjnie: kwiaty pod pomnikiem, wystąpienia gości oraz samej minister Marty Cienkowskiej. Zaplanowano też panele eksperckie o „nowym życiu” obiektu i nowoczesnych funkcjach edukacyjnych.

Nadzieje są ogromne, bo ranga gości sugeruje, że problem został dostrzeżony na samym szczycie. Jednak Zamość ma już dość teoretyzowania. Mieszkańcy nie czekają już na kolejne referaty historyczne, popisy elokwencji czy wizjonerskie makiety. Tu potrzeba twardych deklaracji finansowych i harmonogramu prac.

Jeśli wizyta pani minister skończy się jedynie na podpisaniu pamiątkowej księgi i pamiątkowych zdjęciach, to może lepiej zamiast w piątek do Zamościa, minister wybierze jakieś inne miejsce wizyty?